காமராஜரை கொண்டாடுகிறோமா? இல்லை, அவரது கல்விக் கொள்கையை புதைக்கிறோமா?: “ஒவ்வொரு குழந்தையும் பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டும்” என்ற கனவை நனவாக்கிய தலைவர் பெருந்தலைவர் காமராஜர். ஆயிரக்கணக்கான அரசுப் பள்ளிகளைத் திறந்து, ஏழை குடும்பங்களின் குழந்தைகளுக்கும் கல்வியை எட்டக்கூடியதாக மாற்றியவர் அவர்.
ஆனால் இன்று என்ன நடக்கிறது?: மாணவர் சேர்க்கை குறைவாக இருப்பதாகக் கூறி அரசுப் பள்ளிகள் மூடப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், புதிய சிபிஎஸ்இ மற்றும் தனியார் பள்ளிகளுக்கு தடையில்லா சான்றிதழ்களும், தொடக்க அனுமதிகளும் வேகமாக வழங்கப்படுகின்றன.
ஒரு மக்கள் நல அரசின் கடமை அரசுப் பள்ளிகளை மூடுவது அல்ல; அவற்றை மீண்டும் பெற்றோர்களின் முதல் தேர்வாக மாற்றுவதாக இருக்க வேண்டும். தரமான ஆசிரியர்கள், நவீன ஆய்வகங்கள், திறன், டிஜிட்டல் வசதிகள், பாதுகாப்பான வளாகம் ஆகியவற்றை உருவாக்கி, அரசுப் பள்ளிகளின் மீதான நம்பிக்கையை உயர்த்த வேண்டியது அரசின் பொறுப்பு.
அரசுப் பள்ளிகள் பலவீனப்படுத்தப்பட்டால், சாதாரண குடும்பங்கள் கட்டாயமாக தனியார் பள்ளிகளை நோக்கிச் செல்ல வேண்டிய நிலை உருவாகும். அதிலும் சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் போது, தமிழ்நாட்டில் மொழிக் கொள்கை குறித்து ஏற்கனவே நிலவி வரும் இந்தித் திணிப்பு அச்சம் மேலும் அதிகரிக்கும். இது பற்றிய கவலை பல பெற்றோர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்களிடம் எழுந்துள்ளது. தாய்மொழி மற்றும் மாநிலத்தின் கல்வி அடையாளம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் அதனுடன் இணைந்தே எழுகிறது.
அரசுப் பள்ளிகள் சுருங்கி, தனியார் பள்ளிகள் மட்டுமே வளர்வது சமத்துவமான கல்விக் கொள்கை அல்ல. கல்வி என்பது வணிகம் அல்ல; அது அரசின் அடிப்படைப் பொறுப்பு. காமராஜரின் பிறந்த நாளில் அவருடைய சிலைக்கு மாலை அணிவிப்பதை விட, அவர் கட்டியெழுப்பிய அரசுப் பள்ளிக் கல்வி அமைப்பை வலுப்படுத்துவதே அவருக்கு செலுத்தும் உண்மையான மரியாதை.
You must be logged in to post a comment.