தமிழக அரசியலில் தேர்தல் காலம் வந்துவிட்டாலே ஒரு பழைய நோய் மீண்டும் தலைதூக்குகிறது — காசுக்கு ஓட்டு. இது ஒரு சின்ன தவறாக பார்க்கப்படும் விஷயம் அல்ல; இது ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே சிதைக்கும் ஆழமான சமூக நோய்.
“காசுக்கு ஓட்டு… வெட்கம்.. சூடு .. சொரணை இல்லாத வேட்பாளர்களா?… காசு வாங்கும் வாக்காளர்களா?” என்ற கேள்வி இன்று ஒவ்வொரு உணர்வுள்ள குடிமகனின் மனதிலும் எழுகிறது.
தேர்தல்: சேவை தானா? சாமர்த்தியமா?ஒரு வேட்பாளர் தேர்தலில் நிற்பது மக்களுக்கு சேவை செய்யவே. ஆனால் நிஜத்தில் என்ன நடக்கிறது? மக்களின் தேவைகள், அடிப்படை வசதிகள், நீண்டகால வளர்ச்சி — இவை எல்லாம் பின்தள்ளப்பட்டு, “எப்படி ஓட்டு வாங்குவது?” என்ற ஒரே நோக்கில் பணம் செலுத்தும் அரசியல் நடைமுறை வலுப்பெற்று வருகிறது.
இந்த நிலை வேட்பாளர்களின் குற்றம்தான் என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியாது. இது இரு தரப்பினரின் சம்மதத்துடன் நடைபெறும் ஒரு அமைப்பு. வாக்காளர்: பாதிக்கப்பட்டவரா? பங்கேற்பாளரா? அரசியல்வாதிகளை வருடம் முழுவதும் குறை கூறும் வாக்காள பெரும் (காசு வாங்கும் சீக்காளர்கள்), தேர்தல் வந்ததும் அதே அரசியல்வாதிகளிடம் கையை நீட்டி பணம் வாங்குவது ஒரு பெரிய முரண்பாடு அல்லவா? அந்த ஒரு நாளுக்கான சுயநல தீர்மானம், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கான துன்பத்தை உருவாக்குகிறது. ஒரு வாக்கு என்பது ஒரு நபரின் மதிப்பு, சுயமரியாதை, உரிமை. அதை பணத்துக்கு விற்கும் போது, அந்த மதிப்பு இழக்கப்படுகிறது.“காசு வாங்குபவர்களை என்னவென்று கூறுவது?”
இது ஒரு கடினமான கேள்வி. அவர்கள் ஏமாற்றப்பட்டவர்களா? அல்லது தன்னிச்சையாக இந்த முறையை ஏற்றுக்கொண்டவர்களா?
உண்மை என்னவென்றால் — இது ஒரு சமூக ஒப்பந்தம் போல மாறிவிட்டது. “அவர்கள் தருவார்கள்… நாம் வாங்குவோம்…” என்ற மனநிலை வேரூன்றிவிட்டது. விளைவுகள்: யார் இழக்கிறார்கள்?- நல்ல வேட்பாளர்கள் போட்டியிட முடியாத நிலை
- ஊழல் அரசியல் வலுப்பெறுதல்
- மக்கள் நல திட்டங்கள் பின்தள்ளப்படுதல்
- பொது பணத்தின் தவறான பயன்படுத்தல்
- காசை மறுப்பது ஒரு புரட்சி
- சுயமரியாதையை பாதுகாப்பது ஒரு கடமை
- நியாயமானவர்களை தேர்வு செய்வது ஒரு பொறுப்பு
அதனால், மீண்டும் கேள்வி: “காசுக்கு ஓட்டு… வெட்கம்.. சூடு .. சொரணை இல்லாத வேட்பாளர்களா?… காசு வாங்கும் வாக்காளர்களா?”
இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல வேண்டியது நாம்தான். இன்று. இப்போது.
You must be logged in to post a comment.