முன்னுரை: முன்னேற்றத்தின் அடித்தளம் எது?

21-ஆம் நூற்றாண்டு அறிவியல் யுகம். செயற்கை நுண்ணறிவு முதல் விண்வெளி ஆராய்ச்சி வரை மனித சமூகம் இதுவரை கண்டிராத வேகத்தில் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த முன்னேற்றத்தின் முன்நிலையில் இளைய தலைமுறை இருக்கிறது என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை. உலகின் முன்னணி நிறுவனங்களிலும், ஆய்வு மையங்களிலும், மருத்துவம், தொழில்நுட்பம், கல்வி துறைகளிலும் தமிழர்கள் உயர்ந்த இடங்களை அடைந்து வருவது பெருமை கொள்ளத்தக்க உண்மை.

ஆனால் இந்த முன்னேற்றத்தை நிலைநிறுத்தும் அடித்தளம் எது? அறிவியலா? ஆராய்ச்சியா? இல்லை… அவற்றை பாதுகாக்கும் அரசியலா?

அறிவியல் வளர்ச்சியும் அரசியல் கட்டமைப்பும். 

அறிவியல் வளர்ச்சி தனித்து நிற்க முடியாது. ஆய்வு சுதந்திரம், கல்வி சமத்துவம், கருத்துச் சுதந்திரம், சட்ட பாதுகாப்பு – இவை அனைத்தும் அரசியல் தீர்மானங்களின் விளைவுகள். ஒரு நாட்டில் அரசியல் நிலைத்தன்மை இல்லாமல், அறிவியல் வளர்ச்சி நீண்ட காலம் தொடர முடியாது.

ஆனால் இன்றைய இளைஞர்களில் பலர், “நாம் அறிவியலில் முன்னேறினால் போதும்; அரசியல் நமக்கு தேவையில்லை” என்ற எண்ணத்தில் வாழ்கிறார்கள். இது ஆபத்தான தவறான புரிதல். அரசியலில் இருந்து விலகி நிற்பது, அரசியலால் பாதிக்கப்படாமல் இருப்பது அல்ல. மாறாக, அரசியலின் முடிவுகளை கேள்வி கேட்க முடியாத நிலைக்கு தங்களைத் தாங்களே தள்ளிக் கொள்வதுதான்.

“நாம் வேலை பார்த்தால் போதும்” என்ற மௌன அரசியல்.

இன்றைய நகர்ப்புற இளைஞர்களிடம் பரவலாக காணப்படும் மனநிலை – வேலை, சம்பளம், வாழ்க்கை வசதி; இதற்கு அப்பால் எதுவும் தேவையில்லை.

ஆனால் வேலைவாய்ப்பு, சம்பளம், வரி, கல்வி கட்டணம், மருத்துவ செலவு, பாதுகாப்பு – இவை அனைத்தும் அரசியல் முடிவுகளின் நேரடி விளைவுகள். அரசியலை தவிர்ப்பது, இந்த முடிவுகளை பிறர் எடுக்கும் அனுமதியை அமைதியாக வழங்குவதற்குச் சமம். இந்த மௌனம் தான், தவறான அரசியலுக்கான மிகச் சிறந்த ஆயுதம்.

சமூக ஊடக மாற்றம் – மாயையா? மாற்றமா?

ஒரு பதிவால் புரட்சி ஏற்படும், ஒரு வீடியோ அரசியல் மாற்றம் கொண்டுவரும் என்ற நம்பிக்கை இன்று பரவலாக உள்ளது. சமூக ஊடகம் ஒரு கருவி; அது தீர்வு அல்ல. அரசியல் மாற்றம் என்பது தர்க்கம், அமைப்பு, தொடர்ச்சியான பங்கேற்பு ஆகியவற்றின் விளைவு.

அரசியல் அறிவில்லாத சமூக ஊடக செயற்பாடு, உண்மையில் மாற்றத்தை அல்ல; உணர்ச்சி சுழற்சியை மட்டுமே உருவாக்குகிறது.

நிழல் அரசியலும் ஹீரோ வழிபாடும்

அரசியலில் அறிவு குறையும் இடத்தை, நிழல் அரசியல் நிரப்புகிறது. இங்கு தான் ஹீரோ வழிபாடு அரசியல் ஆயுதமாக மாறுகிறது.

ஒரு மனிதரை அவரது கொள்கை, நிர்வாகத் திறன், சமூகப் பொறுப்பு அடிப்படையில் மதிப்பிடுவது அரசியல். அதே மனிதரை, திரைபிம்பம், மேடை வசனம், உணர்ச்சி தூண்டும் பிரச்சாரம் மூலம் தெய்வமாக்குவது – அது ஜனநாயகத்திற்கு ஆபத்து.

ஹீரோ வழிபாட்டில் கேள்விகள் இல்லை. கணக்குகள் இல்லை. பொறுப்பேற்கும் கலாசாரம் இல்லை. இதன் விளைவாக அதிகாரம் மையப்படுத்தப்படுகிறது; ஜனநாயகம் மெதுவாக சுருங்குகிறது.

படித்த இளைஞர்களும் சிக்குவது ஏன்?

மிகுந்த வேதனை தரும் உண்மை என்னவென்றால், இந்த நிழல் அரசியலில் சிக்குவது கல்வியற்றவர்கள் மட்டுமல்ல. பட்டம் பெற்ற, உலகம் சுற்றிய, தொழில்நுட்பம் கற்ற இளைஞர்களும் இதில் அடங்குகிறார்கள்.

வீட்டின் அருகில் உள்ள நண்பர்களுடன் பேச நேரமில்லை என்று கூறும் இளைஞர்கள், ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர்கள் பயணம் செய்து ஒரு திரைபிம்பத்தை காண சாலையோரங்களில் காத்திருப்பது, சமூக விழிப்புணர்வின் அறிகுறியா? அல்லது திட்டமிட்ட உணர்ச்சி சுரண்டலின் விளைவா?

அரசியல் – தவிர்க்க வேண்டியது அல்ல, புரிந்து கொள்ள வேண்டியது

அரசியல் அழுக்கு அல்ல. அரசியலை அழுக்காக்குபவர்கள் இருக்கிறார்கள். இந்த வேறுபாட்டை புரிந்து கொள்ளும் அறிவே இன்றைய இளைய சமுதாயத்திற்கு தேவை. அரசியலை தவிர்ப்பது தீர்வு அல்ல. அரசியலை புரிந்து கொண்டு, கேள்வி கேட்டு, பொறுப்புணர்வுடன் பங்கேற்பதே ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை.

முடிவு: நாளைய சமுதாயம் யாரின் கையில்?

இன்றைய இளைய சமுதாயம் ஒரு முக்கியமான சந்திப்பில் நிற்கிறது. உணர்ச்சியால் இயக்கப்படும் கூட்டமாக மாறுவதா? அல்லது அறிவால் வழிநடத்தப்படும் குடிமக்களாக உருவாகுவதா?

தலைவர்களை வழிபடாதீர்கள்; கொள்கைகளை ஆராயுங்கள். வாக்குறுதிகளை நம்பாதீர்கள்; செயல்களை கணக்கிடுங்கள். சத்தத்தை அல்ல; தர்க்கத்தை கேளுங்கள்.

நாளைய இந்தியாவும், நாளைய தமிழ்ச் சமுதாயமும், அரசியல் அறிவும் சமூக பொறுப்பும் கொண்ட இளைஞர்களின் கைகளில்தான் பாதுகாப்பாக இருக்கும்.

அறிவியல் உங்களை உயரத்திற்கு கொண்டு செல்லும்; அரசியல் அறிவு – அந்த உயரத்தில் உங்களை நிலைநிறுத்தும்.

அப்துல்லா செய்யது ஆப்தீன் – ஆசிரியர்